De Vissersbent



Aan zeezijde van de vuurtoren kijk ik over de doodse kaai. Opbouwende afbraakwerken op de ruines van Oosteroever. De zee fluistert ons verleden. Toekomst komt. Wij gaan.                             
Weigeren te worden verjaagd.                                                                                                                                              
Een vis in de vissersbent, stom van verwonderde verbazing, hoort de stemmen van de laatste van het Oude Bloed. Voelt de dromen van vergeten voorvaders. 
Vissers werd nooit iets gevraagd. De reders zorgen voor het verzuipend volk. Ik heb ze nooit gehoord. Hebben ze een penthouse in een van de nieuwe blokken tegoed?
Vissers zijn zeer individualistisch en verdomd naïef. We denken altijd dat er wel een zinnig mens zal opstaan die de behouden ware koers zal uitstippelen. Helaas. De vissersbent weet beter.                                                           
We worden van de voor naar achterhaven gejaagd, de sluizen zullen binnen afzienbare tijd automatisch geregelde en gecontroleerde deuren worden... en de vissers, ach het zal wel zo erg niet wezen zeker... tot morgen.                                                                                               
Verdreven van de Oostendse kaaien; uitgeroeid ten bate van de toekomst van enkele politieke krijgheren... Phah.
Op het sluishuis van de blauwe brug. een VISioen.
Een ponton driehonderd meter lang. Pas ingevaren vaartuigen, gebouwd op de werven van IDP, lossen hun dagverse vangst. Met duurzame technieken gevangen vis en garnaal word langs handige hijsinstallaties op de kaai gezet.                                                                                                   
Oude vissers brengen de vis naar het verkoopcentrum. Kleinzonen spelen scheepsjongen op de afgemeerde vaartuigen. Hun moeders openen de winkels in het nieuwe complex.                                    
Een viswinkel met het streekproduct, een restaurant, een cafetaria, een nettenmakerij, een boeken en boekingshop… kleine neringen waarboven de vissersfamilies wonen.                                                     
Een nieuwe gemeenschap vissers en families bemant de kaai. Oosteroever gedijt op het potentieel van de aangelande zeevruchten, verbreed activiteiten en versterkt de rol van de vrouw in de visserij.           
De kennis van de laatste vissers word in de breedte doorgegeven. Een nieuw bewust en duurzaam beheer van de kustwateren en een beschermende instelling voor onze visgronden.                                 
Wat zal het worden; een socio economische visserij of een megalomaan hoogbouwproject?

Schipper.