Nog één keer Het Visserijblad



Het Visserijblad bestond van 1933 tot 2013. Toen ging hoofdredacteur Flor Vandenkerckhove na 25 jaar met penisoen. Naar aanleiding van de klimaattop eind november in Parijs verschijnt het blad nog één keer.
Wellicht bestaat nergens in de wereld een gelijkaardig tijdschrift. En de kans is klein dat het nog zal terugkomen, want de Vlaamse vissersgemeenschap is inmiddels zo klein geworden dat ze zo’n maandblad niet meer kan dragen.


Het blad werd met veel passie gemaakt door een ‘affiniteitgroep’; mensen die hun energie vrijelijk in een gezamenlijk project staken, waarin ze hun creatieve en/of maatschappelijke inzichten volop konden ventileren. Die affiniteitgroep bestond uit drie categorieën. Ten eerste had je deze van het eerste uur: mensen die zich in en rond de visserij ophouden en die het blad al van in hun prille jeugd kennen. Zij kregen later de steun van een groep creatievelingen die zich door de visserij geïnspireerd voelden. Nog later werd de ploeg versterkt door de activisten van Climaxi.

Het is Climaxi die het initiatief nam om het blad nu nog een keer uit te geven. Ze willen de verzamelde wereldleiders op de klimmaattop aanmanen om de oprukkende klimaatveranderingen ernstig te nemen. In de voorbereiding van die acties had Climaxi sowieso een brochure gepland. Dus vonden ze het een goede gelegenheid om de affiniteitgroep van Het Visserijblad te reanimeren. Ze zijn daar ook wonderlijk in geslaagd. (Bron: amsab.be)